આજે મારું મન જાણે અતીતની ડૂબકી લગાવી આવ્યું ….

આજે  મને અચાનકજ  એક  વર્ષો પહેલાની જૂની ઘટના યાદ આવી ગઈ …. અતીતમાં  જે ઘટના રડાવી ગઈ હતી …તેની યાદ થકી આજે મનમાં પ્રસન્નતા અને સંતોષની લાગણી ફરી વળી છે, તેથી આ વાત  આપસૌ મિત્રો સાથે વહેંચ્યા વિના રહી શકતી નથી .
ગામ સાથેના અંજળ ખૂટે  …..  એટલેકે ગામમાં અન્ન અને પાણી ખૂટી ગયા … એવુંજ કંઈ પણ માની શકાયને ?

આ પરિસ્થિતિમાં પોતાના પરિવાર અને ઢોરને નિભાવવા માટે મજબુરીથી ગામ છોડીને જતા હૈયે કેવી વીતતી હશે ?… લગભગ ૧૯૮૫ ૧૯૮૬ નીસાલમાં સૌરાષ્ટ્રમાં પાણીની બહુજ મોટી અછત ઉભી થયેલી, ત્યારે આવી રીતે કંઈ કેટલાય પરિવારોએ  પોતાનું ગામ છોડીને ગુજરાત તરફ પ્રયાણ કરેલું .. ત્યારે ..બરોડા અમારી ફેકલ્ટીના દરવાજે આવા જ  એક માજીને મળીહતી … અમે બધીજ સહેલીઓ (લગભગ ૧૫ ) ટોળામાં મસ્તી મજાક કરતા નીકળ્યા હતા .. તે દિવસે કોઈ કારણસર લેક્ચર્સ કેન્સલ થયા હોવાથી બધા અત્યંત આનંદમાં હતા …  ત્યાંજ પેલા માજી પાસે આવીને કશું કહેવા લાગ્યા, તેમનો કાઠીયાવાડી  લહેકો અને ગામઠીભાષા … સામે ૧૭ થી ૧૮ વર્ષની  ઉંમરની કોન્વેન્ટ એજ્યુકેટેડ માનુનીઓ…. અને તે પણ મસ્તીના મુડમાં …. વળી વાતોમાં પણ મુવી અને ફાસ્ટફૂડ જોઈન્ટ પર લંચ લેવાના જ પ્લાનિંગ ચાલતા હતા … મારી પાસે આટલા છે, ને તારી પાસે કેટલા? નોજ  મેળ ચાલતો હતો …. એમાં આ માજી કાંઈ માગે છે એવું લાગતા જ … બધા તેમને ધુત્કારવા લાગ્યા,  ૨-૩ છોકરીઓએ તો વળી મશ્કરી પણ કરી નાખી …  તેથી માજી થોડા ઓઝપાઈને એક સાઈડ પર ખસી ગયા … ત્યાં હું પણ મારું સ્કુટર લઈને ઉભી હતી …  લગભગ ૫૫-૬૦ વર્ષની ઉમર …સીધી ટટ્ટાર કાયા.. ચહેરા ઉપર ગરીબી, થાક અને લાચારી. આંખોમાં અથક્ય વેદના .. હું ક્યારનીયે તેમની સામેજ જોઈ રહી હતી તેવું પામીજતા ..તેઓ કાંઈ ખુલાસો આપવા લાગ્યા .. “અમે માંગણ નથી બેના … આતો દુકાળનું દખ, એટલે આંય  …. મારી વવ ડીલીવરીમાં છે …”  એવું કંઈ થોડું અસ્પષ્ઠ … જોકે ત્યારે મને પણ એ ભાષા સમજવાની મુશ્કેલી તો હતીજ … પણ મારી આંખમાં કોણ જાણે કેમ  આશુંની ઝાંય .. અને ગળામાં મોટો ડૂમો બાઝી ગયો હતો … હવે આનાથી વધુ સાંભળવાની અને જોવાની મને જાણે કે શરમ આવતી હતી … મેં ઝડપથી મારા હાથમાં પર્સ હતી તે ખોલીને તેમાં હતા એટલા બધાજ રૂપિયા તેમના હાથમાં મુકી દીધા.  (લગભગ ૧૫૦ અને ૧૦ એક રૂપિયાનું પરચુરણ હતું…. થોડી વાર પહેલાજ ગણ્યું હતુંને !)   અને પછી .. અહીંથી સીધા જઈને ડાબીબાજુ  સરકારી હોસ્પિટલ છે, ત્યાંજ જતા રહેજો … રીક્ષાવાળો ૫ રૂપિયામાં મૂકી જશે એવું એમને સમજાવ્યું … બસ હવે …મારાથી બોલાતું પણ બંધ થયું હતું ..અને આંખોએ પણ સાથ મુકીજ દીધો હતો.. ભીના ગાલ અને નીતરતી આંખોએ  હું ખોટું ખોટું સ્મિત કરતી હું નીચું જોઈ રહી હતી….!!   ત્યાંતો જતા જતા એ માજીએ એમનો  હાથ મારા ખભે હળવેથી ફેરવ્યો અને … “માતાજી તારું ભલું કરે …. તને વરણાગિયો વર દ્યે ! … તારી સંસાર વાડી હરીભરી રહે …સુખી રહેજે બેના” .. એવા કંઈ કેટલાયે  આશીર્વાદ ઉચ્ચાર્યા ….  અને મારી સહેલીઓ ….તેમાંથી થોડી સ્તબ્ધ ..થોડીનો બડબડાટ   “hey  what yaar ? …अब मूवी का टिकेट ?…. क्या तुमभी …? you spoiled the fun …”બીજી ક્હે “common she’ll never change ..”  “you fool they just want money … its all drama ….”  ……  સાચેજ મને કશુંજ ધ્યાન નહોતું પડતું …. અને કાંઈ પણ બોલ્યા વિના મેં સ્કૂટરની કિક મારીને  ….. સીધી ઘેર … !!! જોકે બીજા દિવસે કોલેજમાં કોઈએ પણ એ અંગે કોઈ વાત ઉચ્ચારી નહોતી …!

આજે મારું મન  જાણે અતીતની ડૂબકી લગાવી આવ્યું ….. આજે એ માજીના આશીર્વાદ સાચેજ ૧૦૦ ગણા થઈને સાચા પડ્યા છે એવું લાગે છે !

પારૂ કૃષ્ણકાંત “પિયુની”

About Piyuni no pamrat ( પિયુનીનો પમરાટ )

"પિયુનીનો પમરાટ " પારૂ કૃષ્ણકાંત "પિયુની"નો ગુજરાતી બ્લોગ . ગુજરાતી કવિતા , પ્રેમકાવ્યો, બોધકાવ્યો, પ્રકૃતીકાવ્યો, પ્રેરણાત્મક વાર્તા ..કથાઓ , મીઠા સંભારણા, "અનુભાવવાણી", પ્રેમ, All about Love , Food for thought , અને બીજું ઘણું બધું...... પ્રેમનું ઝરણું બની વહેવું મુજને , સ્વજનોના હ્રદય મહીં રહેવું મુજને , મોગરો બનીને મહેકવાને ચાહું. પધારો આપનું હ્રદયથી સ્વાગત છે. પારૂ કૃષ્ણકાંત 'પિયુની'
This entry was posted in “મીઠા સંભારણા” and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

4 Responses to આજે મારું મન જાણે અતીતની ડૂબકી લગાવી આવ્યું ….

  1. Ramesh Patel says:

    આશીર્વાદ સાચેજ ૧૦૦ ગણા થઈને સાચા પડ્યા છે ..
    May God multiply again for your goodness.

    Ramesh Patel(Aakashdeep)

    Like

  2. chandravadan says:

    આજે મારું મન જાણે અતીતની ડૂબકી લગાવી આવ્યું ….. આજે એ માજીના આશીર્વાદ સાચેજ ૧૦૦ ગણા થઈને સાચા પડ્યા છે એવું લાગે છે !
    Paru….A Ghatana of your past days as a Student. A touching Story. It can be an inspiration to others.
    DR. CHANDRAVADAN MISTRY
    http://www.chandrapukar.wordpress.com
    Paru..I had the pleasure of reading this earlier…..It is always a pleasure to read again.
    Happy Ram Navmi to YOU…your FAMILY….& ALL.

    Like

  3. વ્હાલા બહેની પારુ બહેન,

    જન્મના સંસ્કાર અને માનવતાથી ભરપુર હદય જયારે ઈશ્વર

    આપે છે ત્યારે તે વ્યક્તિ સવાઈ સમાજ સેવિકા બની અન્યના

    દુખ દર્દને સમજે છે. એવા આપના ગુણો પરદુઃખભંજન સમા છે

    અને તે વ્યક્તિને હમેશ ઈશ્વર કોઈકના હાથે આશીર્વાદ આપે છે.

    Like

  4. P. K. Davda says:

    બહેન,
    જરૂરતમંદ લોકોને મદદ કરવાની ઈચ્છા થાય, ત્યારે મદદ કરી દેવી એ જ સારો રસ્તો છે. એ વખતે હું ક્યાં છેતરાતો તો નથી એવું વિચારી મદદ કરવાનું ટાળી દઈએ તો કદાચ એવું પણ બને કે લાંબા સમય સુધી આપણું મન ડંખ્યા કરે કે એને ખરેખર જરૂર હતી છતાંય મેં મદદ ન કરી. મને ચાલીસ વરસ પહેલા આવો અનુભવ થયો હતો, તે સમયે મારી પોતાની આર્થિક પરિસ્થિતિ પણ બહુ સારી ન હતી, છતાં લાંબા સમય સુધી મનમા ભાર રહ્યો હતો.
    -પી. કે. દાવડા

    Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s