મલકાટ….  ફરી મમળાવિયે …..

મલકાટ….  ફરી મમળાવિયે …..

એક વાર એક નાનકડા ગામના ફરિયાદી પક્ષના વકીલે, પોતાના કેસની સાક્ષી માટે એક ૮૫ વર્ષના માજીને કોર્ટમાં તેડાવ્યા. આ ઉમરેય માજી હતા કડેધડે ને કકરા અડીખમ . તેઓને સાક્ષીના કઠેડામાં બોલાવી અને તેમને પૂછ્યું …” કેમ માડી મનેતો ઓળખો છો ને?”  માજી કહે  ” હા ભાઈ તનેતે કોણ નથી ઓળખતું ? તને આવડો નાનકો હતો, હજી ચડ્ડીએ  પહેરતા નોતું આવડતું ત્યારથી જાણું  છું , આખો દિ તારી માની વાહે વાહે ફરતો, તી અમને ઈમ કે આતો સાવ સીધો , ભગવાનનું માણહ થાહે પણ ભૈ તે તી ખરેખરા રંગ બદલ્યા …. તારા માટેતો સાચું ખોટું સંધુય એક, લોકો ને કેમ કરી ને સીસા મૈ ઉતારવા ઈ તો તારા થી હારું કોઈને નો આવડે , લોકોને મૂઢામૂઢ  મીઠી જબાન રાખશને, પછી વાહેથી વેતરી નાખશ …. હા બાપલા હા તને તો  બવ હારી રીતે જાણું છું .” કોર્ટમાં ઝીણી ઝીણી હસાહસ અને ગણગણાટ….  ભરી કોર્ટમાં માજીનાં પ્રલાપ થકી મૂઢ થઇને શું કરવુંતે ના સમજાતા, વકીલે  સામે બચાવ પક્ષના વકીલ સામું આંગળી ચીંધીને કહ્યું, એ સામા પક્ષના વકીલ સાહેબ છે, એમને …. ત્યાંતો માજી કહે ” અરે ઈ વળી શાનો સાહેબ? એ તો ઓલી શાન્તુડીની ગગીનો ગગો, એનીતો છઠ્ઠી એ જાણું છું, બાપલા. ..એ વળી બીજો કલાકાર છે … બેબે બાયડીઓ કરીને નો ધરાણો તે હવે ઓલી લતુંની ગગી ને ભોળવે છે ! ને બંને બાયડીઓને મૂરખ બનાવે છે. એક નંબરનો દારુડીયો ને દગાબાજ છે.” ……!!!!……………

વળી કોર્ટમાં ઝીણી ઝીણી હસાહસ અને ગણગણાટ શરુ થયો … બંને વકીલોતો એકદમ સ્તબ્ધ … પણ જજ સાહેબ તરતજ એકદમ સતર્ક થઈ ગયા ….. “શાંતિ શાંતિ ..” નો ઓર્ડર જારી કરી અને બંને વકીલોને પાસે બોલાવીને એકદમ ધીમા પરંતુ એકદમ કડક અવાજમાં ..”હવેજો આ માડીને મારા વિશે એકપણ શબ્દ  પૂછ્યો કે કહ્યોછે ને તો,   કેસનું તો પછી વિચારીશ, પણ તમને બંનેને ચોક્કસ જેલ ભેગા કરીશ ….!!!”

પારૂ કૃષ્ણકાંત “પિયુની”

Advertisements
Posted in Uncategorized | 1 ટીકા

“વર્ષા”


“વર્ષા”

વહાલભરી વર્ષાની વૃષ્ટિ, 
સૃષ્ટી તણી તે જીવાદોરી,
અંતરીક્ષ તણું તે તો અમૃત,
પીવું તે તો અંજલિભરી 
અમોલા અનાજનાં જે દાણા ,
વર્ષા તણા તે તો નજરાણા ,
અરે! અંબુદ તણીઓ અરવા, 
તું વરસે માનવીની તૃષા ઠારવા.
વહાલે જો તું નવ વરસે,
વીટી હો ભલેને સાગરે ધરા, 
જાતી ક્ષુધાગ્નીએ ભરખાય. 
અરે! સાગર ખુદ દુર્ગંધે ભરાય,
અંતરિક્ષે મેઘો જો ના છાય.
રીઝેતો અંતરીક્ષ તણી ઝરા,
કોપેતો થાય વિનાશધારા.
વર્ષા થકીજ નવજીવનની આશા,
વર્ષાતો સ્નેહની ધારા,
વર્ષા થકીજ જગમા દયા ને માયા.

પારૂ કૃષ્ણકાંત “પિયુની”

Posted in Uncategorized | Tagged , , , , | Leave a comment

“તે હજી યાદ છે”

“તે હજી યાદ છે”

તોફાની નદીની જેમ હું ,
ધસમસતી આવતી ને ,
તમે સાગરની જેમ મને ,
ઉરમાં સમાવી લેતા તે હજી યાદ છે .

બળબળતી બપોરે હું ,
વૈશાખી વાયરાની જેમ લહેરાતી ,
ને તમે ગુલમહોર સમા ,
ખીલી ઉઠતા તે હજી યાદ છે .

કોઈ ભીની સાંજે તમે
ઝરમરિયા શ્રાવણ સમું વરસતા ,
ને હું રોમ રોમ ભીંજાતી તે હજી યાદ છે.
આજે, તોફાની નદી બની શાંત સરિતા ,

ઘૂઘવતો સાગર બન્યો રત્નાકર ,
બપોર બની જીવન સંધ્યા સલૂણી !
વાતિ શીતલ સુગંધિત પવન લહેર ,
ગુલમહોર મહોર્યો છે ઘટાટોપ !

પ્રેમહેલી પ્રીતમ કેરી વરસે અનરાધાર ,
પ્રેમઘેલી પ્રિયા તેમાં ભીંજાય તરબતર !

પારૂ કૃષ્ણકાંત.   ‘પિયુની’

Posted in મારા સ્વરચિત કાવ્યો | Tagged , , , , , , | 3 ટિપ્પણીઓ

પરમ કૃપાળુ, પરમાત્મા, શ્રી હરી નારાયણ દેવ

પ્રાર્થના

પરમ કૃપાળુ,

 પરમાત્મા,

 શ્રી હરી નારાયણ દેવ,

પ્રભુ પરમેશ્વર,

મહામુલુ તારું સ્મરણ,

અદ્ભુત તારી લીલા,

જેમ રણ માંહી રેતીના કણ!

એમ તારી કૃપા અપરંપાર છે!

કેમ કરીને હું તને શોધું ?

દયા કર દેવા, દયા કરજે,

તુજ મને શોધી લેજે !

સર્વનું કલ્યાણ કરજે,

શ્રધ્ધા, ભક્તિ અને સદબુદ્ધિ આપજે.

મુજ પ્રેમલ હ્રદયે તું આવી વસજે !

મન માંહી પરિમલ બની તું પમરજે !

પારૂ કૃષ્ણકાંત “પિયુની”

Posted in મારા સ્વરચિત કાવ્યો | Tagged , , , | Leave a comment

“ સાગર મહાત્મ્ય ”

“ સાગર મહાત્મ્ય ”

રહ્યો ભલેને ખારો ખારો ઉસ ,
સમુદ્રતો રહેતો હરદમ ખુશ .
ન કોઈ ઉપાધી, ના કોઈ ઉભરાટ,
સમાવી સમગ્ર સૃષ્ટિની ખારાશ ,
ઉદધિ તેના ઉર માંહી ,
કદી થતો નહી નિરાશ .
ઉમંગે ઉલ્લાસિત સદાય રહેતો,
ઉદરે રત્નો તે ઉપજાવતો રહેતો.
ઉદાર ચરિતની તે તો ઉદારતા,
મન તણી તેના જોવી ઉદાત્તતા!
દેવદાનવો તણા યુદ્ધમાં દેવા દાનવોને માત,
ઉપેન્દ્રએ ચીંધ્યો ઉપાય સમુદ્ર મંથનનો.
ઉદધિએ ધરીને સહનશીલતા કરી સહાય.
ત્યાગીને ઉદ્વેગ, ઉદ્દભવી આપ્યા રત્નો ચૌદ.
રાખીને અંતરે ઉચ્ચ ઉદ્દેશ વિશ્વકલ્યાણ અર્થે,
ઉદધિએ ઉર થકી વ્હાલી ઉદધિકન્યા,
શ્રીલક્ષ્મીનું શ્રીવિષ્ણુને દીધું કન્યાદાન.
બાપ સમા તેઓ સંબંધે છતાંય,
બની આસન પથરાયા શ્રી વિષ્ણુનું!

પારૂ કૃષ્ણકાંત “પિયુની”

Posted in મારા સ્વરચિત કાવ્યો | Tagged , , , , , , , , , | 2 ટિપ્પણીઓ

“કરતબ દિશે કુદરત તણા ખીલીને પુરા !”

“કરતબ દિશે કુદરત તણા ખીલીને પુરા !”  

કરતબ દિશે કુદરત તણા ખીલીને પુરા !
મોસમ તણાં સ્વર્ગીય સુખનાં સૂચક ઇશારા !

અદ્ભુત તાજગીને પુરબહાર જોબન ખીલનારા !
સંકેત સઘળા ઈશ્વરીય ઇલમ ઉક્તનારા !

તાદૃશ થઇ અતિ ઉલ્લાસે હૈયું હરનારા !
અપ્રતિમ એવા અંબાર પ્રતિ ખેંચનારા !

પ્રાણિત પ્રાકૃતિક જીવોને હૂંફે પોષનારા !
વિપુલ પેદાશ અને સમૃદ્ધિ અર્પનારા !

નિયતિની નીતનવી નિતાંત લીલા વદનારા !
પ્રેમે પ્રતીત પ્રચુર વિપુલતા નિસારનારા !

પારૂ કૃષ્ણકાંત “પિયુની”

Posted in મારા સ્વરચિત કાવ્યો | Tagged , , , , , , | 2 ટિપ્પણીઓ

“જીવન”…… ક્યારેક વળી મને લાગતું એવું, નિરુદ્દેશ્ય સંચરવું જીવન એવું !

   “જીવન”jiwan 5

ક્યારેક વળી મને લાગતું એવું,

નિરુદ્દેશ્ય સંચરવું જીવન એવું !

ક્યારેક વળી મને આશ્ચર્ય એવું,

સુખમય ધન્ય જીવન આવું !

ક્યારેક વળી પરિક્ષણ એવું,

પ્રતિકૂળ સમયે શીખવ્યું કેવું !

ક્યારેક વળી મને વિસ્મય જેવું,

પ્રબળ મનોબળ મારું કેવું !

ક્યારેક વળી અન્વીક્ષા જેવું,

અહી આ જગમાં મુજનું હોવું !

ક્યારેક વળી પરમ સ્વીકાર જેવું,

કોઈ કલ્યાણ ઉદ્દેશે મારું હોવું !

ક્યારેક વળી પજવતું પ્રશ્ન જેવું ,

અસ્પષ્ટ અલૌકિક આભાસે એવું !

ક્યારેક વળી સ્પષ્ટતા ગોતતું ,

કંઈક સૌમ્ય પરમ પ્રકાશે ધીમું !

પારૂ કૃષ્ણકાંત “પિયુની”

Posted in મારા સ્વરચિત કાવ્યો | Tagged , , , , , , | 2 ટિપ્પણીઓ